محمدرضا جبارى
468
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي )
« ابو جعفر محمد بن على اسود » نيز دو ماه پيش از رحلت سفير دوم ، او را در حالى كه قبرى براى خود حفر كرده و با ساج آن را تسويه كرده بود ، ملاقات كرد ! و هنگامى كه در اين باره سؤال كرد ، وى پاسخ داد كه مردم را اسبابى است ( كنايه از اسباب مرگ است ) . بعد از اين جريان نيز مجددا از وى در اين باره سؤال كرد و « ابو جعفر عمرى » پاسخ داد كه مأمور شدهام امورم را جمع كنم و آماده مرگ شوم ! و دو ماه بعد رحلت نمود . 8518712 خ 0 176 خ به نظر مىرسد اين ملاقات ، پس از ملاقات « على بن احمد » با سفير دوم صورت پذيرفته باشد ؛ چرا كه در آن نقل ، نقّاش مشغول نقش بر ساج بوده و طبق اين نقل ، ساج مذكور در قبر جاسازى شده و قبر بدان وسيله تسويه شده بوده است ! سفير دوم ، در آخر جمادى الاولى از سال 304 يا 305 هجرى رحلت نمود و در كنار قبر مادر گرامىاش دفن شد . بنا به نقل شيخ طوسى از « ابو نصر هبة الله » ، اطراف محل قبر وى ابتدا مسكونى بوده و سپس تخريب شده و قبر در وسط صحرا قرار گرفت ! اين قبر در سمت غربى بغداد واقع است و امروزه نزد اهالى بغداد معروف و محل زيارت است و بناى نيكويى نيز بر آن ساخته شده و اهالى بغداد وى را به « الشيخ الخلانى » مىشناسند ! 9518712 خ 0 177 خ نقش خاتم « ابو جعفر محمد بن عثمان بن سعيد » ، اين جمله بود : « لا إله الا الله الملك الحق المبين » . « ابو على محمد بن همام » گويد : از وى در اين باره سؤال كردم ؛ وى در پاسخ ، اشاره به حديثى از امام عسكرى عليه السّلام نمود كه آن حضرت آن را از پدران گرامىاش بدين صورت نقل فرمود كه : « فاطمه عليها السّلام ، انگشترى نقره عقيقى داشت كه پس از شهادت به فرزندش امام حسن عليه السّلام ، و پس از او ، به امام حسين عليه السّلام منتقل شد . امام حسين عليه السّلام فرمود : دوست داشتم كه بر روى اين انگشترى چيزى نقش كنم . پس در عالم رؤيا ، حضرت مسيح ، عيسى بن مريم عليه السّلام را مشاهده كردم ؛ پرسيدم : يا روح الله ! بر اين انگشترى چه نقشى بياورم ؟ فرمود : بر آن بنويس : لا إله الا الله الملك الحق المبين ؛ كه اين جمله اول تورات و آخر انجيل است » . 0618712 خ 0 178 خ 7 . 3 . 19 . ابو القاسم حسين بن روح بن ابى بحر نوبختى 1618712 خ 0 179 خ سومين سفير و باب ناحيه مقدّسه مهدويّه ، « حسين بن روح نوبختى » است . وى از دستياران نزديك سفير دوم ، « ابو جعفر عمرى » محسوب مىشد و با وجود آنكه كسانى همچون « جعفر بن احمد بن متّيل » جزو خواص و نزديكان سفير دوم بودند ، و انتظار